George Tooker werd in 1920 in New York geboren. Hij is nu 88 en voor zover bekend schildert hij niet meer. Hij schilderde met ei tempera op houten paneel geprepareerd met gesso. Zijn werk valt in te delen bij het “Magisch Realisme”. Een belangrijk thema in zijn werk was de vervreemding tussen mensen in de grote, moderne stad.

 

Onderstaande schilderijen van George Tooker hebben iets dioramisch (zie notitie PANORAMA DIORAMA). Er zit diepte in het beeld, er gebeurt iets voorin het beeld en ook naar achteren toe zijn mensen te zien die iets doen. In onderstaand schilderij “Coney Island” is een doorkijkje naar het strand. Wat er in de verte te zien is: spelende mensen op het strand. Er ligt een man voor in het beeld met een vrouw over hem heen gebogen. Een andere vrouw in roze badbak kijkt bezorgd toe. Ik kan het niet helpen deze liggende man als een analogie met Christus in de “Bewening met Christus” (zie PANORAMA DIORAMA) te zien. Alleen de vergelijking houdt wel al heel snel op, want de omstandigheden waarin de twee neergezegen mannen liggen zijn volkomen anders.

 

Van de vier onderstaande beelden zou je alleen de eerste van Coney Island anekdotisch kunnen noemen. Hier ligt een man uitgeput van de warmte in de schaduw, hij heeft net staan volleyballen onder de felle zon op het overvolle strand. Dat is een verhaaltje dat je uit het stilstaande beeld kan halen. In de andere drie afbeeldingen zijn de taferelen die op de voor- en achtergrond te zien zijn niet wezenlijk verschillend van elkaar. De mensen in de voorgrond zijn in een zelfde soort gemoedstoestand als die in de achtergrond. Op de voorgrond zien we hoogstens een uitvergroting of specificiëring van wat in de achtergrond is aangegeven. Het is een elementair beeld, het beeld valt niet onder te verdelen in verschillende uitdrukkingen. Alles in het beeld vormt samen de uitdrukking van één emotie. Toch is er veel te zien, dus deze emotie wordt op veel verschillende niveaus onderbouwd en getriggerd. Het beeld is elementair, maar wel complex en genuanceerd.